Dag 6 * dinsdag 2 juni 2009

Fresno >>>>> Visalia

Verslag van Angelique
van Fresno naar King’s Canyon en Sequia National Park

Gisteren helemaal vergeten te vertellen dat we in Yosemite een bruine beer tegen zijn gekomen!!!! Je maakt zoveel mee op zo’n dag en ziet zo ontieglijk veel dat het niet te beschrijven is! Hij of zij natuurlijk, stond lekker te grazen in een weitje met 20 camera’s eromheen klik klik klik klik.Lekker geslapen vannacht! Het bed was groot, het laken wat op het matras lag zat vast, wat een wonder is volgens mij, want meestal na 1 keer omdraaien ligt het laken ergens op de grond. Vandaag kregen we ontbijt van Mac Donalds, een egg macmuffin (ofzo?) en een aardappel koek, soort ovale rosti koek, met een beker jus d’orange. Koffie was Els ondertussen aan het maken op de kamer. De geroosterde boterhammen met jam of kaas stonden standby, maar we hebben het mac donalds ontbijt maar genomen. Eensgezind waren we dat we dat niet nogmaals hoefden. Na het ontbijt nog ff snel de koelbox vol gegooid met gratis ijs. We blijven Hollanders he!

Na een tijdje door de heuvels en bergen gereden te hebben, de bergen leken bekleed met suede, dat bleek dor gras te zijn, kwamen we aan in King’s Canyon, dit nationale park loopt bijna naadloos over in Sequia National park. Hier heb ik mijn ogen weer uitgekeken!! Ik vind het onvoorstelbaar mooi allemaal, de bergen, de rivieren, de uitzichten, de ongerepte natuur.
En vandaag kwamen we weer een beer tegen!!! Wat een geluksvogels zijn wij!

We zijn ook de nodige Nederlanders tegengekomen, echt veel!! Je kan hier echt bij een trekpleister staan en foto’s maken zonder mensen die er niet bij horen, dat verbaasd me nog steeds. Natuurlijk zijn er ook drukkere punten en drukke tijdstippen, maar vooralsnog hebben we altijd ons plaatje kunnen schieten zoals wij dat wilden.
1 van de trails naar een giga boom (general Sherman) heb ik niet afgemaakt helaas. Halverwege het pad wat steil naar beneden ging en ook nog de nodige trappen had, begon mijn knie te protesteren. Ook ademhalen was erg moeilijk op deze hoogte, dus ik besloot achter te blijven halverwege het pad op een bankje. Mike en Els hebben het zeer steile pad afgemaakt en kwamen er beneden achter dat er ook een shuttle busje naar vlakbij de boom reed en er vanaf daar een paadje was wat geschikt was voor rolstoelen. HAHA, dan maar een invalide spelen, maar General Sherman en ik hebben kennis gemaakt!

Dit park kan ik proberen te omschrijven in een paar woorden, maar de schoonheid en overweldigende grootte van het park en de bomen is gewoon onbeschrijfelijk. Je moet dit echt een keer gezien hebben! We hebben de nodige pogingen gedaan om op foto’s het een en ander aan moois vast te leggen, maar deze plaatjes doen het echt geen eer aan.

In Sequia heb ik ook een hoedje gekocht tegen de zon, de sunburn van San Francisco is namelijk al lekker aan het vervellen en ergere verbranding wil ik voorkomen. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik begin zelfs al een beetje bruin te worden!!! Niet roze, niet rood, maar bruin!! LOL

Het avondeten was aan de late kant, we waren pas tegen 8 uur in Visalia en hebben gegeten bij Sizzlers. De not so salad saladbar is beroemd blijkbaar en voor 99 cent extra kregen we er een heerlijke steak bij, die hebben we alledrie genomen. Geen milkshake voor Mike en Els dit keer, maar lekker vers fruit uit de saladebarJammmmm
We slapen in het motel ‘ Econo Lodge” kamer ziet er goed uit, ruim voor nederlandse begrippen, maar niet zo ruim als onze kamer van gisteren. Ook hier hebben ze ontbijt, dus morgen ff kijken of we ons brood met jam weer in kunnen pakken.
Morgen gaan we naar LA (Los Angeles) we gaan dan de stad bekijken. Nu is het na 11 uur ’s avonds en ik kruip snel mijn bed in.

Wordt vervolgd.....


Verslag van Els
Bij het motel waar we sliepen, zat een (warm) ontbijt inbegrepen. We kregen daarvoor alledrie een bon die we konden inleveren bij “het restaurant” tegenover het motel McDONALDS. Nu moet je natuurlijk alles een keer proberen en ervaren hebben dus Michael en Angelique haalden ons ontbijt op terwijl ik ondertussen het kopje koffie/kopje thee maakte. Ze kwamen terug met 3 verschillende broodjes waarvan ik degene kreeg die het meest op een “normaal” ontbijt lijkt een (spons)broodje met ei. We hebben het dus ervaren, maar voor mij is deze ene ervaring genoeg.
Hierna volgde het inmiddels al bekende ritueel: de koffers in de auto zetten. Gelukkig sliepen we op de begaande grond zodat dat klusje zo geklaard was. Getankt hadden we gisteren al dus we moesten nog alleen een lunch kopen en dat werd voor de 1e keer deze reis een broodje Tuna van SUBWAY.
 
Hierna reden we dus naar onze bestemming voor vandaag, eerst naar King’s Canyon en aansluitend Sequoia N.P.  Deze parken “horen” bij elkaar. In allebei zijn de grote bomen te zien en toch zijn de beide parken verschillend.
In King’s Canyon reden we eerst naar het Visitor Center. Niet alleen voor de informatie over het park maar ook voor de restrooms (voor degene die niet weten wat dat is; dat zijn de W.C.’s) en Michael kon meteen weer een T-shirt scoren en Angelique een hoed die voldoende bescherming geeft tegen felle zon (welke zon?). Ik stond buiten te kijken bij een soort Ranger die op een tafeltje allerlei schedels van verschillende dieren had, zoals een beer, een hert maar ook hele kleine schedeltjes van eekhoorntjes en vogeltjes. Ze vertelde er heel enthousiast over. Knap dat ze dat zo kon want het was zeker niet de eerste keer dat ze dat vertelde en ook zeker niet de laatste keer.

Vervolgens reden we over de smalle kronkelige weggetjes naar de General Grant Tree. We hebben Michael’s TomTom bij ons maar die (TomTom) raakte helemaal in de war en kon geen goede richtingen aangeven. We gingen die aanwijzingen die TomTom gaf echt niet (altijd) opvolgen. Zeker niet als TomTom op zo’n bochtige weg zegt: sla rechts af…want we willen zeker niet zo’n steile afgrond naar beneden “rijden”.
Onderweg stopten we natuurlijk bij de ettelijke uitzichtpunten; het is zoooo vreselijk mooi allemaal.

Bij de General Grant Tree hebben we een klein trailtje gelopen naar die op twee na grootste Sequoia boom ter wereld. Hij mag dan niet de grootste boom zijn maar is wel de dikste boom ter wereld. Met een omvang 32 meter wordt deze boom officieel "the Nation’s Christmas Tree" genoemd.

Na dit bliksembezoek aan Kings Canyon zijn we weggereden

richting Sequoia National Park. Onderweg keken we uit naar een picknick plaats om eindelijk de Tuna sandwich te gaan eten. Vlak voor het Visitor Center van Sequoia N.P. vonden we die dan; en het smaakte héééérlijk hoor. Ook Angelique had wat minder problemen om in haar sandwich te bijten.

Na de overheerlijke lunch vertrokken we naar de volgende grote bekende generaal’s boom namelijk de General Sherman Tree. Het nationale park heeft een heel nieuwe parkeerplaats voor deze boom gemaakt, wat wel inhield dat je een behoorlijk steile wandeling naar beneden moest maken waarin ook enkele stenen trappen verwerkt waren. Angelique probeerde nog om mee te gaan maar moest helaas opgeven; het was veel te belastend voor haar knieën. Michael en ik zijn samen verder naar beneden gelopen en Angelique wachtte op ons op een bankje met mooi uitzicht. Bij de General Sherman Tree beneden zagen we dat er ook een mogelijkheid was om zonder zo’n zware trail er te komen maar daarvoor moest je met het gratis shuttle meerijden. De trail terug was best behoorlijk zwaar, Michael en ik moesten regelmatig even “een Kodak momentje" nemen om uit te hijgen.

We zijn toen dus met de shuttle meegereden die een stop had bij onze parkeerplaats. Angelique kon dus ook deze grootste boom bewonderen. De boom is 83,8 meter hoog en de eerste takken beginnen pas 40 meter boven de grond. Indrukwekkend hoor!

Terug bij onze auto reden we door het Giant Forest gebied waar veel van die grote bomen staan tot we opeens een aantal mensen langs de kant van de weg met foto en filmtoestellen in de aanslag zagen staan. Van gisteren wisten we dat dit betekende dat er “wild” te zien was. En ja hoor, net als gisteren zagen we een bruine beer op z’n gemak eten. We hebben ook hier wat foto’s van genomen en reden daarna door naar Crescent Meadow waar we een half uurtje van de Crescent Meadow Loop trail hebben gelopen.

Helaas moesten we alweer afscheid nemen van dit prachtige park. Na een sanitaire stop in het Visitor center (waar een groene sprinkhaan op de WC deur van Angelique zat) reden we rechtstreeks door naar het plaatsje Visalia waar we op zoek gingen naar een restaurant en het werd SIZZLER voor de 1e keer deze reis. Als vanouds was het weer eerlijk. Buiten de saladebar hadden we voor $ 0,99 bijbetaling een heerlijke steak erbij genomen. Zeker voor herhaling vatbaar! We namen een extra voordelige kamer (door een voordeelcoupon) bij Econolodge. Nadat we onze verslagen van de voorgaande 3 dagen op het Blog hadden gezet, zijn we gaan slapen.

To be continued …


                        Klik op elk van de camera's voor de foto's van vandaag




Statistieken

Vandaag gereden : 159 mijl ( 256 km)
Totaal gereden : 829 mijl ( 1334 km)
Het weer : Half bewolkt
Temperatuur ochtend: 73 º F = 22,8 º C
Temperatuur middag: 51 º F = 10,6 º C
Temperatuur avond: 81º F = 27,2 º C
Highlight(s) : de hoge bomen en een beer zien
Restaurant: Sizzler, 2121 W. Caldwell Avenue, Visalia
Overnachting : Motel Econolodge; room: 102

De route van vandaag