Dag 12 * maandag 08-06-2009

Grand Canyon Village >>>> Page


Verslag van Angelique

De Grand Canyon, das groot! Al is er vrij veel langs me heen gegaan geloof ik. Ik heb normaliter hoogtevrees, maar aan de rand van de afgrond besef je gewoon niet dat dat stroompje wat je beneden ziet anderhalve kilometer lager een kolkende rivier is!! Op een gegeven moment zat ik ergens op de rand foto’s te maken, terwijl Mike met zijn nieuwe cowboyhoed rond aan het lopen was (stoere vent!!! Hij heeft hem alvast van Els cadeau gehad voor zijn verjaardag) Els was een klein paadje afgelopen naar een niveau lager, maar dat vond ik doodeng, ik heb wel vanaf de rand foto’s gemaakt van Els die op het randje stond. Toen kwam er een amerikaan naast me staan. “ Oh my god, those people must be crazy! No, it’s OK zei ik, there is a trail going down there, the crazy one on the ledge is my mother in law. (vertaling: oh mijn god, die mensen zijn gek!, Valt wel mee zei ik, er is een pad wat erheen leidt, die gek op het randje is mijn schoonmoeder!)
Vandaag heb ik erg veel last van de hoogte (zelfs tot 7000 voet) en van mijn voeten. Heb het gevoel constant op blaren te lopen, maar ik zie ze niet. Dat maakt van de parkeerplaats naar een viewpoint lopen al niet lekker, laat staan een hele trail lopen. Maar vanavond heb ik plannen met een voetenbad en een pot creme voor mijn voeten. Hopelijk kan ik morgen weer lekker lopen!
Na een flinke rit naar Page over een hele lange rechte weg (dodelijk saai voor onze chauffeur, maar we hebben hem bezig gehouden hoor) kwamen we aan op zoek naar het motel van ‘ Bashful Bob” (verlegen Bob) . Bob zijn zoon had de zaak overgenomen blijkbaar en had helaas geen plek meer voor ons daar. Wel had hij nog een ander motel wat hij managde. “Debbie’s Hide away” , wat om de hoek lag. Het bleek een roze bungalow achtig pandje te zijn in een straatje met allemaal kleine motelletjes. Hier had hij een 3 kamer woninkje vrij voor een mooi bedragje. We hebben nu dus een eigen keukentje, een flinke huiskamer en 3 slaapkamers, oh en een eigen badkamertje natuurlijk. We hebben zelfs een tuin! Ik heb foto’s gemaakt, maar kijk uit, de vullingen springen uit te kiezen als je het roze ziet. De nep bloemen die in elke kamer en in de tuin staan zijn te kitsch voor woorden, maar het is wel gewoon echt leuk!!!!! Het is ook wel eens lekker om wat meer ruimte om je heen te hebben dan een volgepakte motelkamer met 3 personen en een hoop koffers.
We blijven 2 nachten in Page, maar hebben nog niet besloten of we 2 nachten hier willen doorbrengen. Wij vinden het belangrijk om WIFI (internet dus) te hebben, maar de verbinding is hier traag en verbreekt vaak. Morgen maar eens verder kijken. We hebben vanavond gegeten bij een steakhouse hier in Page, was een lekkere steak hoor, maar voor een ossenhaasje had hij ernaast gelegen, tenminste, zo zou Guus het waarschijnlijk omschrijven! *smile* Els had ook nog een ander restaurantje gevonden, maar die maakte niet waar wat ze beloofden, dus we zijn maar doorgereden naar het Glen Canyon Steakhouse. Dat andere tentje zou namelijk aan de tafel zadels hebben, zodat je vanaf je zadel je steak kon eten. Met Mike's nieuwe cowboyhoed natuurlijk hilarisch, maar helaas bleek het bij binnenkomst een donker tentje met oud meubilair te zijn en geen zadel in zicht. Ons alternatief was echter prima in orde, de nederlandse gasten die we ontdekten hebben we braaf genegeerd *wink*
Morgen staat een boottocht (dagtocht) op het programma, als het weer het toelaat natuurlijk. En overmorgen de antilope trail, goed de batterijen voor de camera’s opladen dus!!


Verslag van Els
Dit verslag schrijf ik vanuit een gemakkelijke fauteuil in onze grote woonkamer van onze drie slaapkamers tellende motel. Maar laat ik bij het begin van vandaag beginnen.
Nadat we het ochtendritueel (douchen, ontbijten, koffers inpakken, auto inladen, kamers controleren en uitchecken) hadden gedaan zijn we eerst een klein stukje, ongeveer 8 mijl, teruggereden naar het plaatsje Tusayan. Daar zijn we naar het IMAX theater gegaan waar we de film: Grand Canyon, the hidden secrets hebben gezien. Een prachtige film; het is zo gefilmd dat je helemaal “in” het beeld zit en door de vogelvluchtbeelden heb je het gevoel dat je zelf vlak boven het water door de canyon vliegt; een aanrader voor iedereen die de Grand Canyon South Rim bezoekt.
Hierna reden we weer terug naar The Grand Canyon waar we eerst stopten bij Mather Point. Dit uitzichtpunt ligt op 7120 foot (= 2170 meter) Voor je strekt de Grand Canyon zich uit. Zoiets groots valt niet te omschrijven. Het volgende uitzichtpunt heet Yavapai Observation Station. Ook hier vandaan heb je weer een mooi uitzicht op de canyon.
Het westelijke gedeelte naar Hermits Rest mag je niet met je eigen auto rijden, maar je moet gebruik maken van de gratis shuttlebussen. Wij hadden voor ons gedeelte de rode buslijn nodig.
De tijd vliegt, dus we hadden geen gelegenheid om alle uitzichtpunten te bekijken; we moesten alweer keuzes maken. We kozen voor Maricopa Point voor een uitzicht op de Bright Angel (een zijravijn van de Grand Canyon) en voor Mojave Point; hier kon je de stroomversnellingen van de rivier goed zien.
Nadat we weer terug waren bij de auto zijn we eerst gaan lunchen bij de Yavapai Lodge Cafetaria. (vond ik niet zo erg lekker)
Na de lunch vertrokken we naar de oost uitgang maar stopten eerst nog bij Grandview. Men zegt dat dit het mooiste uitzichtpunt is. Misschien ben ik een beetje blassé, maar volgens mij is het uitzicht vanaf alle uitzichtpunten hetzelfde. Mooi, indrukwekkende maar door de grootsheid zover weg dat het alleen maar een mooi plaatje lijkt. Ik ben zelf nog een heel klein stukje van de trail naar beneden gelopen.
De laatste stop in de Grand Canyon was Desert View Watchtower. De ronde wanden van de KIVA en het plafond zijn met Indiaanse voorstellingen beschilderd. Dat zag er best leuk uit. Michael en ik zijn in de toren ophoog geklommen en hadden ook daar weer (eenzelfde) mooi uitzicht.
Hierna hadden we nog een rit van 1,5 uur voor de boeg voor we in Page aankwamen. We probeerden een motelkamer bij Bashfull Bob maar volgens zijn zoon Rick waren daar geen vrije kamers meer. Hij had voor ons wel een ander onderkomen. Een “appartement” met een grote huiskamer, een keuken, een badkamer en 3 slaapkamer.
We zijn in Page gaan eten bij een Steakhouse en hebben daarna een lekker rustig avondje genomen. Er is internet maar de verbinding is erg slecht. Te slecht om ons blog bij te werken maar we schijven wel onze verslagen in Word zodat we deze kunnen uploaden als de verbinding wat beter wordt.
Het weer is niet slecht maar ik zou het ook niet echt goed willen noemen. Vandaag was het bijvoorbeeld de hele dag bewolkt en maar 17 graden celcius. En het schijnt dat het de komende dagen alleen maar minder wordt; er wordt zelfs voor morgen weer regen verwacht waardoor we misschien aanpassingen aan ons programma moeten brengen. Maar dat zien we morgen wel, want ook hier in Amerika zijn ze niet zo heel goed in weersvoorspellingen.

Klik op elk van de camera's voor de foto's van vandaag

Statistieken

Vandaag gereden : 161 mijl ( 259 km)
Totaal gereden : 2089 mijl ( 3361 km)
Het weer : bewolkt
Temperatuur : 64 º F = 18 º C
Highlight(s) : Grand Canyon
Restaurant : Glen Canyon Steak House, Page
Overnachting : Motel Debbie's Hide A Way, 117th Avenue, Page; room: 119


de voorkant en een (vergelijkbare) woonkamer

één van onze 3 slaapkamers


de route van vandaag